Bu yazımı okuduğunuzda sizden ricam ne olur bu Fuat kendini yine methediyor demeyin.
Bu yazımda yapıcı insanı ilişkilerin eninde sonunda size döneceğinden bahsedeceğim.
Biriyle tanıştığınızda, mutlak ileride birlikteliğimiz olacağına inananlardanım.
Elli yıllık yöneticilik yaşantımda kimsenin değil kalbini kırmak sesimi bile yükseltmedim. Kimseyi işinden atmadım. Beraber çalışmak istemediğim elemanım seve seve kendi isteğiyle ayrıldı.
Diyeceksiniz böyle yönetici mi olur?
Evet oluyor. Aldığım tüm görevlerde daima başarılı olmaya çalıştım.
Çünkü ben insan aşığıyım. Özümde insan sevgisi var.
Üç tip yönetici vardır.
1- Despot
2- Uysal
3- İdeal
– Despot, bağırır çağırır. Korku salar.
İş yaptırdığını zanneder. Ama boş. Çalışanlar verimsizdir. Despot yönetici yokken düğün dernek. Bayram ederler.
– Uysal, açıkça altları tarafından koyun gibi yönetilirler. Hayır demeyi bilmezler. Etrafındaki şakşakçıları tarafından güdülürler.
– İdeal, sevgiden saygıdan doğan yönetim şeklidir. Elemanlar verimli çalışırlar. Yöneticisine sevgiden doğan saygıdan dolayı mahcup olmama duyguları vardır.
Ben bunlarda üçüncüsünü tercih ettim ve uyguladım.
Yönetimde çok yararını gördüğüm gibi, işimden ayrıldıktan seneler sonra da faydasını gördüm.
25 sene önce Asil Nadir döneminde arkadaşım, şimdinin dev bir holdingin CEO’su. Ziyaret ettim. Ofisi holding binasının 41’ci katında. Kapılara gelerek beni bir kucaklaması var. Anlatamam.
Yine Vestel’de 85 yılların elektrik, elektronik yan sanayicimiz. Şimdinin beyaz eşya ve elektronik konusunda onlarca firması; ayrıca ağırlık Amerika ihracatı olan dev bir seramik fabrikası sahibi arkadaşıma uğradım. Ne yapacağını şaşırdı. Sarıldık. Eski günleri yad ettik. İstemediğim halde, ısrarla hemen Atamızın Florya köşkünde o nostalji kokan Restoranda ağırladı.
Yine aynı yerde Vestel olarak 1985’de hoparlör tedarikçimizin genel müdürü arkadaşıma denk geldim. O dönem hoparlör İngiltere’den geliyordu. Bu firmanın kalite onayında ekibimle kendilerine çok destek olduk. Hem firma hem Vestel ve ülkem kazandı.
Arkadaşım önce beni tanıyamadı. Normal, seneler geçmiş. Yanıma yaklaştı. Çıkaramadı. Adımı söyleyince, kucakladı sarıldı. Öptü. Sahi sen Fuat bey misin? Rüyamı görüyorum dedi. Çocuklar gibi sevincinden kucağına beni alarak zıplattı.
Romanya’da 16 ay ülkeme dönmeden İtalyan Türk ortaklı yatırımın denetiminde bulundum.
O dönem Kalite Kontrol Müdürümüz, pandeminin ilk döneminde; Romanya’da daha maske yokken kovit kaptı hastalandı. Hemen Türkiye’den bir araç dolusu maske getirttim.
Pandemiyi çok ağır geçirdi. Türkiye’de tedavisi için ambulans uçak organizasyonu yaptım. Ambulansa gerek kalmadan iyileşti.
Aynı arkadaşımın firmayla iletişim bozuklukları vardı. İşini terk edecekti. OYAK Renault Kalite Kontrol yöneticilik birikimimle gerekli müdahaleyi yaptım. İletişimsizliğin kendinden kaynaklanmadığını tespit ettim. Firmaya kazandırdım.
Sonunda Romanya milletvekili seçimlerinde birinci sıradan parlement oldu. Mazbatasını alana kadar gizli tuttu.
Tam mazbatasını aldığı gün. Tüm mesai arkadaşlarını toplayarak bir konuşma yaptı.
“Arkadaşlar bugünden sonra Mehmet Fuat beyin Romanya’da çalışmalarında bir parlamenter olarak yanında destekçisi olacağım.”
Hatta ESCON enerji tasarrufu firmasıyla Romanya seyahatimizde, enerji bakanlığı yetkilileriyle randevu talebimde, araç kiralayacağımı duyunca, ben kendi aracımla havaalanından sizleri alırım demez mi.
Ne kaybettim?
İnsan kazandım.
Siz siz olun düşmanınız bile olsa sevgiden uzaklaşmayın.
İzmir’de Romanya sağlık sigortası evrakı için müracaat ettiğim sırada yetkili hanım evrakı hazırlarken, Almanya’da yeni hemşehrilik eğitimi tahsiline başlayan yüreği evlat hasretiyle yanan anneyi, Almanya’da doktor arkadaşımla buluşturdum. Gereken ilgiyi göstereceği her türlü ihtiyacında yanında olacağını söyledi. Sanki anneye dünyalar bağışlandı.
Yukarıdaki konulardan yaşadıklarımı sayfalarca yazabilirim.
Hiç elinizden bir şey gelmezse gülümseyin. Eliniz yettiğince bir ihtiyacını gidermeye çalışın.
Yaratan katında siz kazançlı çıkarsınız.