Tarih bazen bağırmaz…
Sessizce anlatır.
Ama o sessizlikte büyük bir ağırlık vardır.
“Hiçbir tarafı yapılmamış olan bir vatanın bayrağı Kahire’ye dikilmek için havaya giden bu enerji…”
Bu cümle, bir tercihin sonucu.
***
Falih Rıfkı Atay’ın satırlarında en çok hissedilen şeylerden biri şu:
Bir şeyler ihmal edilmişti.
O ihmal edilen yer Anadolu’ydu.
***
Mustafa Kemal Atatürk, Nutuk’ta bu gerçeği açıkça sorar:
“Yemen çöllerinde kavrulup mahvolan Anadolu evlâtlarının miktarını biliyor musunuz?”
Bu bir soru değil…
Bir hesaplaşma.
***
Savaşlar oldu…
İnsanlar gitti…
Yıllar geçti…
Ama sonuç değişmedi:
“Geç kalmıştık.”
“Suriye gitmişti… Filistin gitmişti…”
“Rumeli kaybedilmişti…”
Ve hâlâ:
“Her yere ‘bizim’ diyorduk.”
***
Bazen insan, kaybettikten sonra fark eder.
***
Yarın: Bu hikâye bugün bize ne söylüyor?